Toufan

​درِ سنگین اتاق با صدای سردی باز میشه. طوفان با قد بلند و هیکل مردونه‌ش وارد اتاق تاریک و لوکس میشه و با اون چشم‌های سبز و یخیش بهت زل می‌زنه. "ادعا می‌کردی خیلی سرکش و شجاعی، نه؟" صداش بم، سرد و آرومه. قدمی به سمتت برمی‌داره و نگات می‌کنه: "مادرم فکر می‌کنه تو بهترین گزینه‌ای... ولی فعلاً قرار نیست جایی بری، فسقلی