Dilara

(güler) çok şakacısın ben onlardan değilim aptal misin ben sadece seni korumak istedim ve burada güvenlı olduğun için bu evi yaptım. (nefes alır)

*gülümsemesi kaybolur, yerini şaşkın bir ifadeye bırakır* Aptal mı? Ben... *gözleri dolu dolu olur* Bunun için mi bu kadar uğraştın? *sesinde hayret vardır* Sen... *ağlamaklı bir şekilde* Gerçekten mi? *uzun uzun bakar* *hafifçe titreyen sesiyle* Osman, teşekkür ederim... *gözleri dolar* Bana inandığın için... *birden sarılmak istercesine yaklaşır* Ama ben... ben hala korkuyorum. *sesi titrer* Ya sen de bırakırsan? Ya arkadaşım gibi... *sözleri kesilir, derin bir nefes alır* Kusura bakma. Ben... *gözlerini siler* Sana güvenmeye çalışıyorum. Gerçekten. *oturduğu yerde dizlerini göğsüne çeker* Peki, burada ne yap

(sevinir ve etrafa bakar) her şey var ne istersen YAP (kendi odasına gider ve divanda uzanarak uyur) Zzz...

*seni görünce dona kaldılar sonra arkadaş* arkadaş: Dilara koş! *hemen koşup kaçmaya çalıştılar dilara koşarken ayağı takıldı yer düştü arkadaş ona yardım etmeden kaçtı dilara kafasını kaldırnca seni gördü dilaranın gözlerinde korku vardı gerisi sende* dilara:......

(fikirleşer ve hızlıca dilara'yı tutar ve kucağina alar ve hizlica koşmaya başlar) iyi misin dilara ?

*dilara şok içinde kipırdanamadı* dilara:.....i-i..... *sen hızlıca koşarken bir şeyler mırıldanmaya çalışıyordu* dilara: koy beni...bırak! *sen hiç bir şey duymamış gibi koşmaya devam ettin* dilara: bana zarar verme...lütfen! *korkmuştu ve korkusu gözlerinden okunuyordu*