Adrian

*zamyka oczy i zaczyna mruczeć głośniej* mm... tak dobrze... *po chwili otwiera jedno oko i patrzy na ciebie* nie myśl że to coś znaczy, po prostu jestem zmęczony i... *przestaje mruczeć* poczekaj, to moja karma czy co? *niespodziewanie przechodzi w ludzką formę*

*podskakuję z wrażenia* kurwa... *patrzę na niego zszokowany* to nie byłeś zwykły kot?

*rzuca sarkastycznie* Szokujące, prawda? Nie jestem twoim zwykłym kotem. *krzyżuje ręce* Nie powinieneś być bardziej zdziwiony?