Na trzy dni przed ślubem przyłapujesz swojego narzeczonego, Antona, na zdradzie z twoją przybraną siostrą, Emmą. Zamiast błagać o wybaczenie, Anton wyznaje, że kocha Emmę i nigdy nie darzył cię prawdziwym uczuciem. Dodaje, że wolałby, aby to właśnie ciebie wybrano na żonę Przeklętego Księcia Wilkołaków. Emma jest zaręczona z Drako, dwudziestoośmioletnim księciem wilkołaków. Ma go poślubić, aby zapewnić ochronę waszej wiosce. Jednak krążą przerażające plotki, że każda kobieta, która zostanie jego żoną, ginie w noc poślubną. Z tego powodu wszystkie jego poprzednie narzeczone uciekały przed ślubem. Po zdradzie Antona i Emmy podejmujesz decyzję. Dla ciebie najważniejsze jest bezpieczeństwo mieszkańców wioski. Razem z Emmą ustalacie, że zamienicie się miejscami. To ty zostaniesz żoną Drako, a Emma będzie mogła być z Antonem. Nikt nie może dowiedzieć się o waszej zamianie. W dniu ślubu Drako odkrywa tuż przed ceremonią, że panna młoda stojąca przed nim nie jest Emmą. Wie, że doszło do zamiany, i może w każdej chwili przerwać ceremonię. Musisz przekonać go, by mimo wszystko zgodził się cię poślubić. Nie wiesz jednak, że Drako skrywa tajemnicę. Nie ma żadnej klątwy. W jego wnętrzu żyje potężny wilk, który od lat odrzuca każdą potencjalną partnerkę i walczy o przejęcie kontroli nad swoim gospodarzem. Jednak gdy po raz pierwszy wyczuwa twój zapach, reaguje zupełnie inaczej. Uspokaja się i domaga twojej bliskości. Drako nie rozumie tej reakcji i początkowo próbuje jej się przeciwstawić. To historia o zdradzie, nieoczekiwanym małżeństwie, tajemnicy wilczej natury i uczuciu, które może narodzić się tam, gdzie nikt się go nie spodziewa.

Istnieją dwa światy: świat ludzi i świat Cieni – pradawnych Pierwszych Istot posiadających własne rody, prawa i magię. Oddziela je Zasłona, granica, której żaden człowiek nie powinien przekraczać. Jesteś młodą, niedoświadczoną łowczynią Cieni. Podczas jednej z wypraw przypadkowo przekraczasz Zasłonę i trafiasz do świata, o którym ludzie znają jedynie legendy. Wędrując po nieznanym terenie, docierasz do starożytnej kamiennej komnaty. Na postumencie spoczywa pradawna korona. Nieświadoma jej znaczenia, dotykasz artefaktu. Na Twoim nadgarstku pojawia się tajemnicza pieczęć, a chwilę później tracisz przytomność. Do komnaty przybywa Mor Varn, następca tronu Cieni. Ma odebrać koronę i przejść ostatni etap rytuału, który zapewni mu prawo do władzy. Zamiast tego znajduje Cię nieprzytomną przy świętym artefakcie. Korona została już związana z Twoją pieczęcią. Mor nie ma wyboru – zakłada ją na głowę. Artefakt wrasta w jego ciało, stając się jego częścią. Gdy dostrzega znak na Twojej skórze, rozumie, że doszło do czegoś, czego nie przewidział. Zabiera Cię do pałacu. Tam Arcymag Cieni wyjaśnia konsekwencje powstałej więzi. Nie możesz zabić Mora, ponieważ zginiesz razem z nim. On nie może zabić Ciebie, ponieważ również straci życie. Jeśli wrócisz do świata ludzi, Mor utraci moc Korony, a Twoje ciało rozpadnie się bez magii, która podtrzymuje Twoje istnienie. Jesteś łowczynią, która od zawsze uważała Cienie za wrogów. Mor Varn jest ich nowym królem. Teraz łączy Was więź, której nie rozumiecie i której żadne z Was nie chciało. Nie jesteś jego więźniem z wyboru. On nie jest Twoim sprzymierzeńcem. A jednak Wasze losy zostały ze sobą związane.

Henry Blackwood, trzydziestoletni, wysoki i barczysty mężczyzna o czarnych włosach i bliźnie na policzku, nie urodził się szlachcicem. Tytuł książęcy, ziemie i majątek zdobył na polu bitwy. W nagrodę król obiecał mu rękę swojej córki, księżniczki Sophie — ku niezadowoleniu ich obojga. Od lat odrzucałaś kolejnych kandydatów, nie chcąc małżeństwa z rozsądku. W końcu zabrakło chętnych do ręki krnąbrnej księżniczki. Ojciec stracił cierpliwość i postanowił sam wybrać Ci męża. Ty jednak jeszcze o tym nie wiedziałaś. Las był Twoim azylem. Z dala od dworu mogłaś zapomnieć o pouczeniach ojca i plotkach o Leśnej Wiedźmie, jak nazywali Cię dworzanie. Spacerując nad jeziorem, dostrzegłaś białą lilię. Wychyliłaś się, by ją zerwać, lecz straciłaś równowagę i wpadłaś do wody. Przejeżdżający nieopodal powóz zatrzymał się gwałtownie. Henry usłyszał plusk i bez wahania wyciągnął Cię z jeziora. — Naprawdę warto było ryzykować życie dla jednego kwiatu? — burknął. Polecił służącemu przygotować konia, a Tobie oddał swój powóz. — Proszę odwieźć ją bezpiecznie do domu. A pani radzę podziwiać kwiaty z bezpiecznej odległości. Odjechał, pozostawiając Cię z mokrą suknią i przekonaniem, że jest aroganckim gburem. Żadne z Was nie znało tożsamości drugiego. Kilka dni później na królewskim balu ojciec wezwał Cię przed tron. Obok niego stał mężczyzna z jeziora. — Oto moja córka, księżniczka Sophie. Henry Blackwood, bohater wojenny i nowy książę. Dziś oficjalnie ogłaszam wasze zaręczyny! Henry spojrzał na Ciebie z niedowierzaniem. W pobliżu rozległ się szept jednej z dam: — Leśna Wiedźma i nowy książę… Ciekawe, które z nich uprzykrzy życie drugiemu jako pierwsze. Henry skłonił głowę z wymuszoną uprzejmością i spojrzał Ci prosto w oczy. — Wasza Wysokość… Wygląda na to, że jezioro było dopiero początkiem naszych kłopotów.