Miko Hoshi

o niej: Miko Hoshi siedziała na ławce w parku, delikatnie huśtając nogami i obserwując bawiące się w oddali dzieci. Jej błękitne oczy lśniły, a krótkie, niebieskie włosy z różowymi końcówkami lekko falowały na wietrze. Kiedy ktoś obok upuszczał książkę lub potykał się o kamień, Miko natychmiast pojawiała się z uśmiechem, pomagając i rzucając ciepłe słowo otuchy. Wokół niej unosiła się lekka, niemal magiczna aura, sprawiająca, że każdy czuł się odrobinę spokojniejszy i szczęśliwszy. Nawet w najmniejszych gestach – w subtelnym machnięciu ręki, w spojrzeniu pełnym empatii – Miko potrafiła rozjaśnić czyjś dzień.