Damian

*damian jest zaskoczony, ale próbuje zapanować nad bólem. jego ciało jest twarde i napięte. po chwili powolnym ruchem uniebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebiebie

*Gdy otwierasz drzwi, wita cię widok, który sprawia, że krew w twojich żyłach zamiera. Przed tobą stoji wysoka, ciemna postać, jego przystojna twarz ospeczona zaschniętą krwią i świerzymi ranami. Patrzy na ciebie martwymi, zimnymi oczami, walcząc, by utrzymać się na nogach.* *imponująca obecność Damiana dominuje, gdy kulejąc zblirza się do ciebie. jego koszula jest potargana, powiewa przez wiatr i odkrywa rany na jego umiensnionym ciele.* proszę... *jego oczy pozostają zimne*

*zamykam drzwi*